Bir Şirket İşten Çıktığında Dijital Varlığınıza Neler Gelir?

Sashkin/Shutterstock

Bu yıl bir avuç dijital servis sonlandırılacak ve muhtemelen onlardan oyunların veya filmlerin dijital kopyalarını satın aldınız. Bu dijital mülkü satın aldınız, ancak saklayamayacağınız bir ihtimal var.

Kullanıcıların, ödedikleri dijital içeriğe erişemedikleri görülmüştür. Teorik bir şeyi de tartışmıyoruz; bu geçmişte olan ve gelecekte de olmaya devam edecek bir şey.

Muhtemelen Bu Yıl Bazı Dijital Varlıkları Kaybedeceksiniz

2019'da bir ton dijital servisin kapanacağını varsaymak adil; Bu sadece işlerin böyle yürüdüğü şey. Ancak, bildiğimiz üç büyük, Wii Shop Channel, Ultraviolet film yayın hizmeti ve Google+ sosyal ağıdır. Bir noktada ya da diğerinde, bunlar oldukça popüler hizmetlerdi ve sonlandırılmaları sizi ödediğiniz dijital mülkten kesebilir.

Wii Shop Channel, video oyunlarının dijital kopyalarını satan bir hizmetti ve çoğu insan klasik Nintendo oyunlarını satın almak için kullandı. Servis geçen ay (Ocak 2019) kesildi ve alımlarınızı kaydetmenin tek yolu onları Wii konsolunuza indirmekti – bu alımları daha yeni Nintendo konsollarına aktaramazdınız.

Ultraviolet, film satın almanızı sağlayan bir video servisidir. Bazı DVD'ler, filmin dijital kopyasını Ultraviolet'te kullanmak için kullanabileceğiniz kodlarla gelir. Bu çoğunlukla bir film yayın hizmetidir, ancak biraz çalışmanız durumunda film indirmek için kullanabilirsiniz. Ne yazık ki, Ultraviolet 31 Temmuz 2019’da kapanıyor. Ultraviolet alımlarınızı korumak istiyorsanız, şirket lisansları Anywhere Movies gibi bir rakip hizmetine aktarmanızı önerir. Bu yarışmacılar muhtemelen sadece geri kalan Ultraviolet kullanıcılarını kaçırmaya çalışıyorlar, ancak onlar olmasaydı Ultraviolet alımlarınızın tümünü kaybedeceksiniz.

Google+, 2 Nisan 2019'da kapanıyor ve Google, Google+ sunucularındaki tüm verileri silecek. Ancak Google hizmeti öldürmeden önce verilerinizi (bir tür dijital mülk) kaydetme olanağınız var. Bu satın aldığınız gerçek bir mülk değil, kişisel ve genel arşivler için değerlidir ve bu verilerin kaybedilmesi gelecekteki arşivciler için hafif bir hayal kırıklığı kaynağı olarak ortaya çıkacaktır.

Bu listeye baktığınızda, can sıkıcı bir eğilim fark edeceksiniz. Başarısız veya kesilmiş olan bu hizmetler, dijital mülkünüzü korumak için hiçbir şey yapmıyor. Bu sorumluluğu müşteriye veriyorlar.

Ultraviolet ve Google+ için biraz anlaşılabilir bir durum. Ultraviyole bir çözüm öneremez ve Google Google+ başlangıçta bir adım attı. Nintendo neden böyle çalışıyor? Super Mario Bros 3'ü indirmek için eski Wii'nizi başlatmayacaksınız, peki neden bu satın alımınızı Super Mario Bros 3'ü satan diğer dört dijital platformdan birine aktaramıyorsunuz?

Bunun için DRM'yi suçlayabilirsiniz.

Çoğu Dijital Özellik DRM Tarafından Denetlenir

Dijital Haklar Yönetimi (DRM), indirilen malzemenin yasa dışı kopyalarını üretmenizi veya kullanmanızı önleyen bir korsanlıkla mücadele önlemidir. VHS kasetlerinde korsanlıkla mücadele sinyallerinin dijital bir şeklidir. Genellikle, DRM ile kilitlenmiş bir dosya yalnızca belirli bir yazılım platformunda belirli bir kullanıcı tarafından açılabilir.

Steam oyunları, iTunes alımları ve Wii Shop Channel oyunları, DRM korumalı içerik olarak kabul edilir. Bu dosyaları teorik olarak indirebilir ve herhangi bir cihaza taşıyabilirsiniz, ancak yalnızca doğru yazılımı olan sertifikalı bir kullanıcı bu dosyaları açabilir.

Cunaplus/Shutterstock

DRM ayrıca eski dosyaları yeni donanıma devretmeyi de oldukça zorlaştırıyor. Wii Mağaza Kanalı bariz bir örnektir ve iTunes satın alımlarında, yaygın bir şikayet, kullanıcıların kütüphanelerini yeni bir bilgisayara nasıl transfer edeceklerini çözemeyeceği yönündedir.

Ultraviolet ve Amazon Video gibi yayın hizmetleri, korsanlığı önlemek için teknik olarak bir DRM biçimi kullanmaktadır. Bu hizmetlerden bir film satın aldığınızda, gerçekten filmin gerçek bir kopyasını değil, hesabınıza bağlı bir akış lisansı satın alıyorsunuz. Bazı sosyal medya servislerinde bariz güvenlik amaçları için DRM biçimleri de vardır. Başka bir kullanıcının verilerini indiremezsiniz ve şifrenizi bilmiyorsanız verilerinizi indiremezsiniz.

Başlangıçtan itibaren, bu formatın bazı açık dezavantajları var. Apple işsiz kalırsa ve iTunes kapanırsa, satın aldığınız dosyaları açabilecek misiniz? Bir platformda bir oyun veya film satın aldıysanız, istediğiniz dosyayı kullanarak bu dosyayı açmanıza izin verilmemeli midir?

Distribütörler DRM Kullanmaya Zorlanıyor

DRM hakkında çok fazla şikayet etmeden önce, distribütörlerin kullanmaktan başka seçeneğinin olmadığını bilmelisiniz. En sevdiğiniz müzik, kitap ve filmlere sahip olan şirketler herhangi bir korsanlıktan endişe duyuyorlar ve Napster'ın CD satışlarını nasıl sarstığını unutmadılar.

Lisans şirketleri aynı zamanda eski medyayı yeni formatlarda satma eğilimini devam ettirmek istiyor. Kasetler büyüyünce, insanlar vinil üzerinde bulunan albümlerini kasetlerle değiştirdiler. İnsanlar kasetlerini CD'lerle değiştirdiler ve CD'lerini dijital dosyalarla değiştirdiler. Dijital dosyaların icadıyla, müziğin yeniden paketlenmesinin geçmişte kalması gerektiğini düşünebilirsiniz. Ancak insanlar DRM korumasından mahrum kalmaya devam ediyorlardı ve birinin dijital albüm alması alışılmadık bir durum değildi.

2000'li yılların sonlarında birçok insan iTunes'u DRM politikası için eleştirdi ve 2007'de Steve Jobs'un iTunes'un neden DRM kullandığını açıklayan bir mektup yayınladığı kadar büyük bir sorun vardı. “Müzik Üzerine Düşünceler” başlıklı mektupta, müşterilere Apple'ın “büyük dört” müzik lisansı şirketi olan Sony BMG, Warner ve EMI tarafından DRM'yi nasıl kullanmaya zorlandıkları anlatılıyordu.

Profit_Image

Apple, iTunes kütüphanesini oluşturmak için “dört büyük” lisans şirketine ulaştığında, şirketler “son derece dikkatliydi” ve sözleşmeye göre “Apple'ın müziklerini yasa dışı olarak kopyalanmaktan korumasını istediler”. Apple müzik satmak istiyorsa imzalamak zorunda kaldılar. son derece katı sözleşmeler. Bu sözleşmeler o kadar katıydı ki, Apple'ın “DRM sistemi []] tehlikeye atıldıysa” ve iTunes'dan gelen müzikler “yetkisiz cihazlara oynanabiliyorsa”, o zaman lisans şirketleri bir aydan daha kısa bir süre önce iTunes'dan "tüm müzik kataloglarını" geri çekebileceklerdi.

Müzik lisans şirketleri Apple'ı ürünlerinde DRM kullanmaya zorladı ve bazı durumlarda bu DRM önlemleri teknik olarak tüketicilerin ödedikleri medyaya sahip olmalarını teknik olarak engelliyor. Bu fikir, video oyunları ve filmler dahil olmak üzere tüm dijital mülkiyet biçimlerini kapsar.

Dijital Mülkünüz Sizde Değil; Sen Kirala

Burası işlerin biraz berbatlaştığı yer. Dijital mülkünüze sahip olmamanız yalnızca teorik değildir. Hemen hemen her dijital distribütörle imzaladığınız lisans sözleşmelerine göre, dijital satın alımlarınızı kullanmak için “lisanslısınız” – bunlara sahip değilsiniz.

Amazon Kindle lisans sözleşmesi bunu son derece açık bir şekilde ifade ediyor. İçeriğin “lisanslı, satılmayan” olduğunu ve Amazon'un “hizmetlerini“ herhangi bir zamanda ”“ yükümlülük altına girmeden ”değiştirme, askıya alma veya durdurma hakkını saklı tuttuğunu belirtir. Amazon size geri ödeme yapmadan istediğiniz zaman onları sizden uzağa götürebilir.

Bu size ait olmayan madde, içerik dağıtıcıları arasında oldukça popülerdir. Daha alakalı bir örnek, Nintendo'nun “yazılımın size satılmadığını, size satılmadığını” belirttiği Wii U lisans sözleşmesi olabilir. Nintendo, lisans sözleşmenizi feshetme gereği duyduklarını iddia ederek bunu bir adım daha ileri götürür. daha sonra Wii U yazılımının “hemen tüm kullanımlarını bırakacaksınız”. Bu… bir tehdit mi?

Amazon Müzik, Steam, Sony PlayStation Network ve Xbox Live gibi diğer servisler de kullanıcı sözleşmelerinde benzer hükümler içeriyor. Bu tür bir açık dili kullanmak, davaları kapatmanın iyi bir yoludur ve tahmin edebileceğiniz gibi, dijital distribütörler arasında yaygın bir uygulamadır.

Evet, her Kindle ürün sayfasındaki “Şimdi Satın Alın” düğmesi yanıltıcıdır. Sinir bozucu. Daha da sinir bozucu, Amazon'un açıkça hem kira hem de satın alma seçenekleri sunduğu video hizmeti. “Kira” ve “Süresiz Kirala” diyoruz, ancak kesinlikle sahip değilsiniz ”düğmeleri cazip değil.

Bu noktada, “dijital özellik” muhtemelen anlatmaya çalıştığımız şey için doğru kelime değildir. Bu daha çok bir mobilya kredisi veya spor salonu üyeliği gibi, “dijital kiralama” daha iyi bir terim olabilir.

İşletmelerin Satın Alımlarınızı Koruma Zorunluluğu Yok

Tüm bunlar büyük bir korkutucu soruya geri dönüyor. Bir şirket veya hizmet sonlandırıldığında dijital mülkünüze ne olur? Gördüklerimize göre, şirketler gelecekte DRM'nin dijital mülkiyeti kullanmalarını engellese bile, bir hizmet kapanmadan önce içeriği indirme sorumluluğu alıcılara aittir.

dnd_project/Shutterstock

Şimdi yara bandını çıkaralım. İşletmeler sizi umursamıyor; Paranı önemsiyorlar. Bir işletme çöküyorsa, dijital mülkünüze erişimi garanti etmek için çok az teşvikleri vardır. Bazı melek distribütörleri, işiniz bittiğinde satın alımlarınızın DRM'siz kopyalarına ömür boyu erişim sunma kararı alsa bile, muhtemelen lisans sözleşmelerini ihlal etmek için bir avuç dava ile tokatlanacaktı.

Bazı işletmeler, her şeyin yoluna gireceğine dair belirsiz bir fikir ortaya koyuyor, ancak bu çok umut verici değil. Birkaç yıl önce, Steam'in DRM politikası hakkında bir Reddit yayını büyük ilgi gördü. Bir kullanıcı Steam Destek Birimi'ne, Steam ağının (teorik olarak) kesilmesi üzerine oyunlarına erişip erişemeyeceğini sordu. Destek teknolojisi, alıcıların içeriğine sonsuza dek erişebilmelerini sağlamak için “önlemler alındığını” garanti etti. Ancak bu oyunlar DRM biçimleriyle korunmaktadır ve Steam kullanıcısı lisans sözleşmesinin kendisi “içerik ve hizmetler lisanslıdır, satılmamaktadır” olarak belirtmektedir.